ΟΙ ΠΛΕΡΕΖΕΣ
Κοντεύουνε χρόνια επτά
που λέμε της φαγούρας
πληρώνουμε τα πριν αυτών
τα χρόνια της φιγούρας
Όλοι στην πολυτέλεια
κουρνιάζαμε με χάρη
και δε νοιαζόμαστε ποτέ
ο χάρος ποιον θα πάρει
Τώρα πλερέζες η ψυχή
κατέβασε και κλαίει
κι όπου βρεθεί κι όπου σταθεί
τα βάσανά της λέει
Η νύστα της ψυχής βαριά
τα βλέφαρά μας κλείνει
το φως να μπει στο είναι μας
καθόλου δεν αφήνει
ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου