Ο ΛΟΣΤΡΕ  [ΤΡΕΛΟΣ]

Της γειτονιάς μας ο λοστρέ

πάντα είναι κεφάτος

τσίου είναι και ζώγκολο [ ΤΣΊΟΥ=ΧΑΝΕΙ  ]

κι είναι χαρά γεμάτος    [ζώγκολο= ανόητος]

Δεν πιάνει το τι γίνεται

γι αυτόν δεν τρέχει τσάι

τη ζαχαρένια του αυτός

ποτέ δεν τη χαλάει

Στις στεναχώριες άντε γεια

καθόλου δε φορτώνει

στης αφασίας βρίσκεται

καβάλα το καμιόνι

Δεν παίζεται ο άνθρωπος

όλους τους ξενερώνει

και την καρδιά του με καημό

ζαμέ δεν τη φορτώνει   [ζαμέ=ποτέ]

Ήθελα να ‘χα και εγώ

το βράδυ το νιονιό του

γιατί έτσι θα την πάλευα

γαμώ το κέρατό του

ΜΠΑ\ΘΕΟ

ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΔΕ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕΣ

Μάνα μου δε μου το είπες

η ζωή πως έχει πίκρες

μ’ έβγαλες στην κοινωνία

και με τρώει η αγωνία

Μάνα μου δε μου το είπες

ότι είναι όλοι γύπες

όλοι που μας κυβερνάνε

και τα πάντα τα μασάνε

Μάνα μου δε μου το είπες

οι πολιτικοί σα σκνίπες

σαν ακρίδες στα σπαρτά

πέφτουνε στο μπεζαχτά

Μάνα μου δε μου το είπες

ότι θα γεμίσει τρύπες

η  δικιά μας η ζωή

και μαυρίλα η ψυχή

Μάνα μου δε μου το είπες

με πολιτικούς αλήτες

θα πάθουμε παράνοια

θα κοκκινίσουν δάνεια

Πες μου τώρα ω! ρε μάνα

πριν κτυπήσει η καμπάνα

αν υπάρχει πια ελπίδα

να σωθεί αυτ’ η πατρίδα  ΜΠΑ\ΘΕΟ

ΘΡΥΛΙΚΗ ΑΓΩΝΙΑ

Λύπης θα είναι ή χαράς

το δάκρυ μας το βράδυ

αυτό εμείς θα μάθουμε

μες το βαθύ σκοτάδι

Όταν τελειώσει ο αγών

του θρύλου στην Αγγλία

θα έχουμε τρελή χαρά

ή μαύρη δυστυχία;

Εύχομαι να ΄χουμε χαρά

εμείς να προκριθούμε

και σαν πουλάκια ύστερα

γλυκά να κοιμηθούμε

Η άλλη η μισή Ελλάς

δεν ξέρω τι θα κάνει

αρκεί εμάς τους κόκκινους

μονάχα να τρελάνει

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ   ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ

Ο ήλιος είναι ευλογιά

και η βροχή κατάρα

τα παιδικά μας όνειρα

τα έκανε μαντάρα

Στο πάρκο όταν πήγαμε

να κάνουμε τραμπάλα

πλακώσανε οι αστραπές

με τις βροντές καβάλα

Αμέσως έπιασε βροχή

και τέλος το παιχνίδι

μας διέλυσε τα όνειρα

και γίναμε μουσκίδι

ΜΠΑ\ΘΕΟ

Ο  ΕΞΩΓΗΙΝΟΣ

Δεν  θα πάρω ευχαριστώ

εγώ λεφτά για μίζα

αυτά σταυρώσαν το Χριστό

και μπήκαμε στην πρίζα

Εγώ  είμ’ εξωγήινος

δεν ξέρω από τέτοια

άκουσα κάτι πρότινος 

και γέμισα με ντέρτια

Σε όποια θέση κι αν σταθείς

λίγο να ερευνήσεις

ρεμούλα μίζα θα γευτείς

και θα αγανακτήσεις

Κι όσο πηγαίνεις πιο ψηλά

αυξάνει η ρεμούλα

κι όταν ακούς για τα ποσά

σε πιάνει μια τρεμούλα

Ρωτάς πως είναι δυνατόν

να τρώνε τόσο χρήμα;

-Είναι αδίσταχτοι λοιπόν

κι είναι για όλους κρίμα.

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ 

Πάντα οι λίγοι κυβερνούν

κι οι άλλοι υποφέρουν

δουλεύουν μόνο για να ζουν

μήπως και καταφέρουν

Αυτή η κολόνια

κρατάει αιώνια

Οι κλέφτες πιάσαν κορυφή

οι τίμιοι τον πάτο

γιατί το όπλο του ληστή

είναι πάντα γεμάτο

Αυτή η κολόνια

κρατάει αιώνια

Κόρακας κοράκου μάτι

ποτέ του δεν το βγάζει

και ας είναι όλοι σκάρτοι

κανέναν δεν πειράζει

Αυτή η κολόνια

κρατάει αιώνια

Όταν θα εξατμισθεί

και φύγει η κολόνια

τότε και ο λαός θα ‘δεί

τον ήλιο δίχως χιόνια

ΜΠΑ\ΘΕΟ