COMFITEOR
Του Ζάουμε Καμπρέ
Από τον Μπάμπη Θεοδοσίου
Σε σένα που αγάπησε
κι όχι σε κάποια άλλη
θέλει ν’ ανοίξει την ψυχή
τον πόνο του να βγάλει
Σάρα μου την εικόνα σου
βλέπει και συλλογιέται
ότι σε όλη τη ζωή
με τύψεις τυραννιέται
Για να γλυτώσει ο Αντριά
σου γράφει με αγάπη
γιατί του δίνει η ζωή
της λησμονιάς το χάπι
Την ιστορία του βιολιού
μπροστά μας ξεδιπλώνει
πως, απ’ τα ξύλα του Ζεκιάμ
το ‘φτιαξε ο Στοριόνι
Άγιος Πέτρος του Μπουργάλ
το τότε μοναστήρι
της ιεράς εξέτασης
ήτανε χωνευτήρι
Μέγας ιεροεξεταστής
ο πάτερ Νικολάου
τους άπιστους μες την πυρά
έριχνε λάου- λάου
Δύο αιώνες πιο μετά
που όλοι έχουν φύγει
κυνηγημένος ο Ζεκιάμ
η τύχη του ανοίγει
Στον Άγιο Πέτρο θα βρεθεί
που έχει ερημώσει
την πληγωμένη του ψυχή
εκεί να την μπαλώσει
Εκεί βρήκε τα έλατα
μαζί με το σφεντάμι
ξύλο που στην ποιότητα
της μουσικής συνδράμει
Στον Στραντιβάρι ο Ζεκιάμ
πούλησε την ξυλεία
που είχε την κατασκευή
βιολιών για ασχολία
Του Στραντιβάρι η ζωή
κάποια στιγμή τελειώνει
και η ξυλεία έφτασε
στα χέρια του Στοριόνι
Σαν κατασκευαστής βιολιών
έβαζε τ’ άρωμά του
και σ’ όλα όσα έφτιαξε
έγραφε τ’ όνομά του
Και φτιάχνει το βιολί αυτό
συλλεκτικό κομμάτι
στους έμπορους των αντικών
μπήκε βαθιά στο μάτι
Μέχρι να φτάσει στον Αντριά
είχε την διαδρομή του
σε φόνους κι άλλα διάφορα
είχε την συνδρομή του
Τον θείο ο Γκιγιάμ Βιάλ
με πάθος τόνε σφάζει
και τ’ όνομά του στο βιολί
του Στοριόνι βάζει
Χέρια αλλάζει αρκετά
μ’ αγοροπωλησία
μα τούτα τα ονόματα
δεν έχουν σημασία
Στο Άουσβιτς πήρε μαζί
η Μπέρτα το βιολί της
στους φούρνους που την έκαψαν
δεν ήτανε μαζί της
Το πήρανε οι Γερμανοί
ναζί αξιωματούχοι
στο κλέψε και στο άρπαξε
ήταν προνομιούχοι
Τους αιχμαλώτους καίγανε
ένα ‘π’ τα κρίματά τους
και κάνανε ιδιόκτητα
κάποια υπάρχοντά τους
Φτάνει στα χέρια της Ντε Μπεκ
στην μουσικό Βελγίδα
και το ‘διωξ’ απ’ τα χέρια της
πριν έρθει καταιγίδα
Αυτό που είν’ αυθεντικό
βιολί του Στοριόνι
με μουσική πληγές ψυχής
άμεσα επουλώνει
Έχει επάνω μυρουδιά
της κάθε ιστορίας
της ιεράς εξέτασης
και της δικτατορίας
Έχει οσμή του Άουσβιτς
και από άλλους τόπους
που οι ναζί βασάνιζαν
πάρα πολλούς ανθρώπους
Μεγάλη η αξία του
λόγω της ιστορίας
και λόγω της ακουστικής
και μουσικής μαγείας
Φτάνει στα χέρια του Φελίξ
με ύποπτες κινήσεις
απάτες φόνους ρουφιανιές
πάνω του θα μυρίσεις
Ο μίστερ Άντερβολ Φελίξ
αντίκες αγοράζει
και μέσα στο γραφείο του
όλα μαζί στιβάζει
Συλλέκτης ήταν αρκετών
μικρών αντικειμένων
και μανιακός στη συλλογή
παλιών γραπτών κειμένων
Στου Φράνκο τη διοίκηση
είχε συνεργασία
το τι το πώς κι ονόματα
δεν έχουν σημασία
Όλες τις απατεωνιές
τις έκανε με πάθος
άμα αντίκα έβλεπε
να βρίσκεται στο βάθος
Υπήρξε και προαγωγός
βούτηξε στην πορνεία
το κέρδος πάντοτε γι αυτόν
κρατούσε τα ηνία
Κάποιους εκμεταλλεύτηκε
κορόιδεψε καμπόσους
και στους ναζί κατέδωσε
κι εγώ δεν ξέρω πόσους
Την Κάρμε πήρε ταίρι του
την κόρη συνεργάτη
όταν την πρωτογνώρισε
του γυάλισε το μάτι
Άνοιξε και το μαγαζί
παλιών αντικειμένων
και είχε τα πρωτότυπα
πολύ παλιών κειμένων
Γεννήθηκε ο Αντριά
κι ήθελε ο πατέρας
να γίνει της μορφώσεως
το ιερό το τέρας
Η μάνα του στη μουσική
ήθελε να σπουδάσει
γιατί με τον πατέρα του
κάπου το είχαν χάσει
Δε μίλαγαν πάρα πολύ
δεν επικοινωνούσαν
κι αυτές οι συμπεριφορές
τον Αντριά πονούσαν
Έμαθε γλώσσες αρκετές
ως ήθελ’ ο πατέρας
μα έπαιζε και το βιολί
για χάρη της μητέρας
Τη Λόλα Σίκα ένοιωθε
ο Αντριά για μάνα
γιατ’ οι γονείς του κτύπαγαν
του κέρδους την καμπάνα
Μία κοπέλα γνώρισε
την ήθελε δική του
μα όπως έμαθε μετά
ήταν η αδελφή του
Εσένα όταν γνώρισε
κτύπησε η καρδιά του
και από τότε βρίσκεσαι
σ’ όλα τα όνειρά του
Με δόλο σας χωρίσανε
οι δυο σας οι μανάδες
και η ψυχή του είναι πια
γεμάτη χαραμάδες
Κάποιες γυναίκες γνώρισε
σαν έλειπες μακριά του
όμως καμία απ’ αυτές
δεν μπήκε στην καρδιά του
Στο μάθημα της μουσικής
κάποιον Μπερνάτ γνωρίζει
μέχρι το τέλος της ζωής
κοντά του τριγυρίζει
Αχώριστοι είναι οι δυο
λατρεύουνε αλλήλους
είναι στ’ αλήθεια Θεϊκό
να έχεις τέτοιους φίλους
Όσο μακριά του ήσουνα
σκοτώσαν τον πατέρα
ήρθε μετά απ’ τα κακά
της Θείας δίκης μέρα
Ο Φέλιξ πήγε το Βιάλ
στον Βόιτ να το δώσει
κι από παλιά
χρωστούμενα
αυτός θα τον σκοτώσει
Οι τύψεις της συνείδησης
Κάρσον και Αραπάχο
μες το στομάχι τ’ Αντριά
παίζουνε μ’ ένα βράχο
Κρυφά έδωσε στον Μπερνάτ
το Βιάλ να δοκιμάσει
και νόμισε ότι γι αυτό
τον Φέλιξ είχε χάσει
Σαν πέθανε ο πατέρας του
ανέλαβ’ η μητέρα
και τώρα πια το μαγαζί
δουλεύει μ’ άλλο αέρα
Πληροφορίες ήρθανε
τι έκαν’ ο πατέρας
όλοι τον περιγράφανε
σα νάταν κανά τέρας
Και συ για τον πατέρα του
τα ‘ξερες όλα Σάρα
γι αυτό αναμετάξυ σας
υπήρχε βουβαμάρα
Όταν τα του πατέρα του
κατάφερε να μάθει
ο Αντριά συμφόρηση
εκόντεψε να πάθει
Μία ζωή ολόκληρη
παίρνει πληροφορίες
και για τις όποιες ενοχές
δεν έχει απορίες
Σε λάτρεψε ο Αντριά
όσο και τη ζωή του
και τη μορφή σου πάντοτε
κουβάλαγε μαζί του
Μια κόρη γέννησες κι εσύ
Σάρα μου στο Παρίσι
και πέθανε στο δίμηνο
για να σε βασανίσει
Γύρισες πάλι στον Αντριά
να ζήσετε παρέα
παρά τα κάποια μυστικά
περνούσατε ωραία
Εσύ ζωγράφιζες καλά
εκείνος συγγραφέας
η λύρα ήσουνα εσύ
κι εκείνος ο Ορφέας
Βιβλία έγραψε πολλά
πήρε πολλούς επαίνους
από τους συναδέλφους του
μα κι από άλλους ξένους
Δεν πίστευες ολόψυχα
στην αθωότητά του
νόμιζες κάποια πράγματα
δεν ήτανε δικά του
Μανία είχες το βιολί
αυτός να επιστρέψει
και την αμφιβολία σου
ευθύς να την γιατρέψει
Οι τύψεις τον βασάνιζαν
για την προέλευσή του
τον δικαιούχο έψαχνε
για την επιστροφή του
Όμως δεν τα κατάφερε
και πέρασαν τα χρόνια
πέθανες και γεμίσανε
τα μέσα του με χιόνια
Ο φίλος του παίζει βιολί
ο Αντριά διαβάζει
με τα πολλά βιβλία του
τον κόσμο συναρπάζει
Θαυμάζει εκείνος τον Μπερνατ
για το βιολί που παίζει
αλλά για τα βιβλία του
πολύ τον περιπαίζει
Από την άλλη ο Μπερνάτ
τον Αντριά ζηλεύει
καλός να γίνει συγγραφεύς
όπως αυτός γυρεύει
Τότε συνειδητοποιούν
βγάζοντας το καπέλο
πως η πραγματικότητα
διαφέρει από τα θέλω
Τις αμαρτίες των γονιών
τα τέκνα τις πληρώνουν
και ότι έκαναν αυτοί
πολύ αυτά πληγώνουν
Με τρόπο όπως μάζευε
τα πάντα ο πατέρας
έτσι του παίρνουν το βιολί
και γίνεται αέρας
Ο Μπερενγκέ υπάλληλος
ήταν στο μαγαζί τους
όμως οι σχέσεις άριστες
δεν ήτανε μαζί τους
Όταν κι οι δυο πεθάνανε
πατέρας και μητέρα
να πάρει εκείνος το
βιολί
κατάφερε μια μέρα
Ο Αντριά με τον Μπερνάτ
μαζί στο τέρμα φτάνει
στο τέλος λόγω πάθησης
τη θύμησή του χάνει
ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
