ΤΟ ΛΑΘΟΣ
ΤΟΥ
ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑΚΗ
Κόντρα στην καταπίεση
τ’ ολοκληρωτισμού
συνθέτει ο Σαμαράκης
πενιές ανθρωπισμού
Το καθεστώς αμείλικτο
χωρίζει τους ανθρώπους
κι οι ασφαλίτες για αυτό
χιλιάδες έχουν τρόπους
Τους ύποπτους φροντίζουνε
να βγάζουν απ’ τη μέση
να μην υπάρχει φόβος πια
το καθεστώς να πέσει
Το καθεστώς ξεχώριζε
τους μεν από τους άλλους
κι όσους αυτό δεν στήριζαν
εχθρούς είχε μεγάλους
Τα πάντα την εντύπωση
είχαν πως διαφεντεύουν
στο τέλος του βιβλίου μας
αυτό το διαψεύδουν
Στο καφέ σπορ τους είπανε
τον ένοχο να πιάσουν
φωτογραφία είχανε
για να μην τον ξεχάσουν
Για συνωμότης πιάστηκε
κι ένας απλός πολίτης
του καθεστώτος είν’ εχθρός
είπε ο ασφαλίτης
Συνωμοσίας κίνησης
έχουν πληροφορία
μα πως θα τ’ αποδείξουνε
υπάρχει απορία
Ο ένοχος, ο μάρτυρας
αυτής της ιστορίας
πέθανε κι έγιν’ αυτουργός
αυτής της απορίας
Αυτός υπήρχε μοναχά
την ενοχή να δώσει
αλλά υπήρχε εκδοχή
και να τον αθωώσει
Να βρούνε τρόπο ψάχνουνε
στης πονηριάς τη βρύση
τον ύποπτο να κάνουνε
για να ομολογήσει
Σχέδιο παραπλάνησης
θέλουν να εφαρμόσουν
μήπως κάποιες ενέργειες
τον ύποπτο προδώσουν
Του καθεστώτος πράκτορες
του κάνουν συντροφιά
να δείξουνε την ενοχή
θέλουν με γαλιφιά
Θέλουνε ν’ αναγκάσουνε
αυτόν να δραπετεύσει
και στο γκρεμό της ενοχής
μονάχος του να πέσει
Ο μάνατζερ αμείλικτος
μοιάζει με δικαστής
πιο ήπιος ως φαίνεται
είν’ ο ανακριτής
Τον πάνε για ανάκριση
μαθές στα κεντρικά
μα συνεχώς τα πράγματα
βαίνουν πιο φιλικά
Βλάβη προφασιστήκανε
στο αυτοκίνητό τους
πως έτσι θα πετύχαιναν
νομίζαν το σκοπό τους
Ο ύποπτος αισθάνθηκε
ότι τον παγιδεύουν
και μέσω της απόδρασης
την ενοχή γυρεύουν
και συναναστροφή
η γνώμη του ανακριτή
κάνει περιστροφή
Παρέα με τον ύποπτο
έκανε όλη μέρα
πολλές απ’ τις απόψεις του
αυτό τις κάνει πέρα
Κοιτάζοντας μες του καφέ
τα μαύρα κατακάθια
ένοιωσε για τον ύποπτο
αμέριστη συμπάθεια
Βλέπει τα πράγματα αλλιώς
κι έχει αποφασίσει
τον ύποπτο πάρα πολύ
αυτός να βοηθήσει
Να ενεργήσει ήθελε
μ’ ανθρωπισμό πολύ
κι όχι κάθε ενέργεια
να είναι μ’ εντολή
Του ύποπτου αναφορές
στα πάντα με αλήθεια
έναυσμα στον ανακριτή
δώσανε για βοήθεια
Το καθεστώς δεν κοίταζε
τα πράγματα σε βάθος
τους πάντες οδηγούσανε
σ’ ένα μεγάλο λάθος
Το στρες λοιπόν τον ύποπτο
στο τέλος θ’ αναγκάσει
απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο
κρυφά να αποδράσει
Αυτό ήταν το λάθος του
δείχνει την ενοχή του
και χάνει το προτέρημα
που ‘χε στην κατοχή του
Σε μια μαρκίζα στέκεται
χωρίς ν’ αποφασίζει
μπορεί να πυροβοληθεί
μα πίσω δε γυρίζει
Το σχέδιο που κάνανε
τέλειο το νομίσαν
αλλά ένα παράγοντα
δεν τον υπολογίσαν
Μεγάλο λάθος κάνανε
χωρίς συλλογισμό
δεν βάλανε στο σχέδιο
σταλιά ανθρωπισμό
Ήθελε ο ανακριτής
να τον υποστηρίξει
κι απείλησε ο μάνατζερ
με όπλο να τους ρίξει
Φωνάζει ο ανακριτής
φύγε για να γλυτώσεις
γιατί αν πας στα κεντρικά
για όλα θα πληρώσεις
Δύστροπη συμπεριφορά
ο μάνατζερ δηλώνει
το πάθος για το καθεστώς
αυτόν καταπλακώνει
Ο μάνατζερ πυροβολεί
τ’ ανακριτή το χέρι
να βγει από το δρόμο του
θέλει να καταφέρει
Ο ύποπτος επιστροφή
ξεκίνησε να κάνει
συναίσθημα ανθρωπισμού
μέσα του συλλαμβάνει
Το φίλο του ανακριτή
θέλει να βοηθήσει
κι έπρεπε στο δωμάτιο
αμέσως να γυρίσει
Στο γυρισμό του γλίστρησε
στο γλιστερό πρεβάζι,
το τέλος είναι άθελο,
που στη ζωή του βάζει
Το τέλος του ο ύποπτος
με αίμα μας το γράφει
πάνω στις πλάκες της αυλής
που κόκκινες τις βάφει.
ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
