Ο ΘΕΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ Η ΕΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΚΟΛΝΤΜΠΑΧ
του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΔΟΞΙΑΔΗ
από τον ΜΠΑΜΠΗ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Στο σόι οι πρεσβύτεροι
στον Πέτρο Παπαχρήστου
με δίχως σκέψη κρέμασαν
ταμπέλα του αχρήστου
Χωρίς να ξέρουν το γιατί
είν’ απομονωμένος
λένε πως είναι της ζωής
ο αποτυχημένος
Για κάθε άνθρωπο λοιπόν
βγαίνει το επιμύθιο
αν δεν γροικάς τι σκέφτεται
τον θεωρείς ηλίθιο
Έρευνα κάνει ο μικρός
ο γιος του αδελφού του
κι ο Δοξιάδης έγραψε
την ιστορία τούτου
Είναι στα μαθηματικά
πολύ επιμελής
γι αυτό του θείου Πέτρου
είναι ο προσφιλής
Αυτός το ψάχνει πιο βαθιά
και βρίσκει την αιτία
και ντύνει κάθε συγγενή
μ’ άγνοιας αμαρτία
Ο θείος Πέτρος ήτανε
καθηγητής μεγάλος
μα του φυτρώνει στο μυαλό
ένας μεγάλος κάλος
Του μπήκε στον εγκέφαλο
του Γκόλντμπαχ εικασία
και άλλο τίποτα γι αυτόν
δεν είχε σημασία
Το κάθε πολλαπλάσιο
του δύο κατά πρώτον
είναι το αποτέλεσμα
αθροίσματος δυο πρώτων
Νύχτα και μέρα προσπαθεί
αυτό να αποδείξει
και στη ζωή του δύσβατους
δρόμους αυτό θ’ ανοίξει
Σε δρόμους διαφορετικούς
βαδίζει το μυαλό του
και την απόδειξη αυτή
έχει ιδανικό του
Πάρα πολλοί προσπάθησαν
γι αυτή την εικασία
αλλά κανείς απόδειξης
δεν βρήκε θεωρία
Ήθελε το αδύνατο
να κάνει δυνατό
και υβριστή τον είπανε
συνάδελφοι γι αυτό
Σύσφιξη κάνουν σχέσεων
ο ανηψιός με θείο
γιατί τα μαθηματικά
είχανε στο κρανίο
Μια συμφωνία κάνανε
λόγω οικογενείας
να πα να γίνει σπουδαστής
στα της οικονομίας
Αυτά δεν έχουν υλικά
να φτιάχνουν τραγωδίες
και έρευνες πιεστικές
που φτάνουν σε κηδείες
Σάμυ Επστάιν λέγεται
ένας συμφοιτητής του
με ίδια ενδιαφέροντα
και κόλλησε μαζί του
Να κάνει μαθηματικά
αυτός τον παρατρύνει
σ’ αυτό που αγαπά πολύ
υπέρμαχος να γίνει
Έρωτας ο αληθινός
ποτέ του δεν ξεχνιέται
γι αυτό τα μαθηματικά
αυτός δεν απαρνιέται
Πάμπολλες με το θείο του
κάνουνε συζητήσεις
με βάση μαθηματικών
διάφορες αναλύσεις
Τη γνώμη για το θείο του
μόνος του σχηματίζει
κι ότι οι άλλοι είπανε
απ’ το μυαλό τα
σχίζει
Ο ανιψιός κατάλαβε
ότι του θείου Πέτρου
του άρεσε το τέλειο
δεν ήτανε του μέτρου
Παράλληλα με τις σχολές
ψάχνει την εικασία
σε κείνης την απόδειξη
βρίσκεται η ουσία
Για άλλα θεωρήματα
απόδειξη προκύπτει
που για δημοσιοποίηση
εκείνος απορρίπτει
Αυτά είν’ μετριότητες
είπε στον ανηψιό του
η εικασία μοναχά
είναι ιδανικό του
Στα όνειρα πλησίαζε
στης εικασίας λύση
μα η χαρά του κράταγε
μέχρι που να ξυπνήσει
Γνώρισε διάνοιες πολλές
στα μαθηματικά
μ’ απ’ όλους υψηλότερα
είχε ιδανικά
Ποτέ του δεν παντρεύτηκε
είχε ενδοιασμούς
στο είναι του φιλοξενεί
μονάχα αριθμούς
Στόχος του ήταν πάντοτε
η κορυφή του όρους
αυτούς στη μέση θεωρεί
από μυαλό απόρους
Με κάποια θεωρήματα
στεφάνια πήρε δόξας
που όμως δεν τα χάρηκε
λόγω δικής του λόξας
Λόξα για την απόδειξη
της Γκόλντμπαχ εικασίας
που ήτανε ιδανικό
υψίστης σημασίας
Μετά απ’ όλες τις δουλειές
είχε απομονωθεί
και μόνο την απόδειξη
να κάνει προσπαθεί
Το σκάκι είχε συντροφιά
δίπλα στην πολυθρόνα
και με τον άλλο εαυτό
διεξήγαγε αγώνα
Ένοιωσε όλη η ζωή
πως ήτανε ατόπημα
όταν της μη πληρότητας
βγάλανε το θεώρημα
Έκτοτε ασχολήθηκε
με κήπο και με σκάκι
της ποθητής απόδειξης
του ‘φυγε το μεράκι
Πήρε βραβείο υψηλό
μες την επταετία
κάποια του θεωρήματα
ήτανε η αιτία
Έκοψε με τους έξωθεν
την επικοινωνία
σπάνια τον αντίκριζαν
μέσα στην κοινωνία
Ο ανιψιός κατάφερε
το θείο Πέτρο πάλι
κι η εικασία έκτοτε
ξανάρθε στο κεφάλι
Πολλά φασόλια ζήτησε
στον ανιψιό να φέρει
γιατί του μπήκε στο μυαλό
πως θα τα καταφέρει
Μετά ‘πο μέρες φώναξε
φασόλια θέλει κι άλλα
γιατί γίνονται πράγματα
πάρα πολύ μεγάλα
Στον ανιψιό του ζήτησε
να κάνει μία χάρη
μαζί του μαθηματικό
για μάρτυρα να πάρει
Μα η φωνή εξασθενεί
τον ανιψιό τρομάζει
και να βρεθεί στο πλάι του
ταχύτατα καλπάζει
Σαν φτάνει όμως άψυχο
το θείο συναντάει
και στη βεράντα η βροχή
το θαύμα να σκορπάει
Ίσως ο θείος τελικά
το είχε καταφέρει
και η χαρά τον έστειλε
στου χάρου το λημέρι
Κι έμεινε το ερώτημα:
Το είχε αποδείξει;
Ή το μυαλό του έχασε
πριν η ζωή του λήξει
Σε κάποιους των ερευνητών
που ψάχνουν τα πολλά
απ’ την πολύ την έρευνα
σαλεύουν τα μυαλά
Άμα δεν το ‘χεις μέσα σου
ερευνητής να γίνεις
στη μέση από καύσιμα
κι ενέργεια θα μείνεις
Θυμήθηκε ο ανιψιός
τα λόγια του πατέρα
στόχους να βάζεις εφικτούς
του ‘λεγε κάθε μέρα
Αποφυγής παράδειγμα
ονόμαζε το θείο
που λόγω του αδύνατου
την έκανε λαχείο
Tης
εικασίας ήτανε
ο θείος Πέτρος θύμα
γι αυτό και του την έγραψαν
αφιέρωμα στο μνήμα.
