ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ
ΤΟΥ IRVIN D. YALOM
Ο Νίτσε με τη Σαλομέ
ήταν πολύ δεμένος
και τώρα που του έφυγε
νοιώθει απελπισμένος
Ίσως αιτία χωρισμού
να ‘ταν η αδελφή του
δεν ήθελε η Σαλομέ
να βρίσκεται μαζί του
Έφυγε με τον Πωλ τον Ρε
που ‘ναι κοινός τους φίλος
κι έγινε όλη η ζωή
του Νίτσε τώρα μύλος
Όμως η Λου έχει γι αυτόν
εκτίμηση μεγάλη
κι ευτυχισμένο για να δει
θέλει το Νίτσε πάλι
Ο Νίτσε ο φιλόσοφος
έχει πολλά να δώσει
αν απ’ τον πόνο της ψυχής
μπορέσει να γλυτώσει
Γι αυτό η Λου εκλιπαρεί
τον Μπρόιερ στ’ αλήθεια
για τη φιλοσοφία μας
να δώσει μια βοήθεια
Με τα προσόντα της η Λου
τον Μπρόιερ θα πείσει
χωρίς το λόγο να του πει
τον Νίτσε να γνωρίσει
Μιλάει για συνάντηση
μυθιστορηματική
που αν δε μας το έλεγε
μοιάζει αληθινή
Ο Μπρόιερ ψυχίατρος
ψυχοθεραπευτής
κι ο Νίτσε ο φιλόσοφος
του λόγου αναλυτής
Από το Νίτσε κρύψανε
και λόγο και αιτία
του ‘πανε για το σώμα του
ψάχνουνε θεραπεία
Είναι πολύ περήφανος
ποτέ δεν θα δεχόταν
ότι ο πόνος της ψυχής
με λόγια γιατρευόταν
Είναι μεγάλη προσβολή
ν’ ανοίξει την ψυχή του
να τα κρατάει μέσα του
είναι η εκδοχή του
Ο Νίτσε στη συνάντηση
του ‘πε το πρόβλημά του
μόνο τις βλάβες στο κορμί
κι όχι τα ψυχικά του
Ο Νίτσε απ’ τις προτροπές
στρίβει με ευστροφία
δεν θέλει να αναφερθεί
στην ψυχική υγεία
Στη δεύτερη συνάντηση
ανοίχτηκε λιγάκι
και νόμισε ο Μπρόιερ
το ‘πιασε το πουλάκι
Όταν ο Νίτσε ένοιωσε
συμπόνια να του δείχνει
μες το μπουντρούμι της σιωπής
τον εαυτό του ρίχνει
Για κάποια συναισθήματα
δεν δέχεται συμπόνια
θέλει να βρει τη δύναμη
να τα ελέγχ’ αιώνια
Μέσω της ειλικρίνειας
σ’ άλλο κανάλι μπήκαν
να επικοινωνήσουνε
το δίαυλό τους βρήκαν
Ο Νίτσε σ’ ότι δήποτε
μπορούσε ν’ απαντήσει
ο Μπρόιερ δε μπόρεσε
να τον παραπλανήσει
Ο Φρόυντ συνεργάστηκε
μαζί του να βρουν λύση
μα και τους δυο ο ασθενής
άφωνους θα αφήσει
Στη σκακιέρα της ψυχής
αρχίζει το παιχνίδι
και κάθε μία κίνηση
είναι κι ένα στολίδι
Ο Μπρόιερ προσεκτικά
κάνει τις ερωτήσεις
κι ο Νίτσε αφού τις σκεφτεί
δίνει τις απαντήσεις
Μέσα απ’ τη συζήτηση
κάποιες ατάκες βγάζω
κλέβοντας απ’ το χρόνο σας
τώρα σας τις διαβάζω
Είν η αρρώστια χορηγός
όσο κι αν σε πληγώνει
γιατί σε κάνει δυνατό
ότι δε σε σκοτώνει
Την ενεργητικότητα
γεννάει η οδύνη
δημιουργίας ώθηση
με δύναμη της δίνει
Να γίνεις πιο αληθινός
τον εαυτό σου πείσε
διώξε τις ψευδαισθήσεις σου
γίνε αυτό που είσαι
Αγάπη δεν αισθάνεσαι
γι αυτό που αγαπάς
αλλά για το συναίσθημα
που νοιώθεις της χαράς
Αν θες απελευθέρωση
για χάρισμα δικό σου
πρέπει και να μη ντρέπεσαι
μπροστά στον εαυτό σου
Είναι οι πονοκέφαλοι
του τοκετού οι πόνοι
βιβλία ο εγκέφαλος
γεννάει και τυπώνει
Ακόμα και για τους νεκρούς
ανάλυση θα κάνουν
πως έχουνε ένα καλό
δε θα ξανά πεθάνουν
Αναρωτιούνται πιο καλή
αν είναι η αλήθεια
ή να μιλούν στον άρρωστο
λέγοντας παραμύθια
Ο Νίτσε λέει πιο καλά
καθένας να γνωρίζει
με τούτη την προσέγγιση
τον Μπρόιερ ζορίζει
Τη θεραπεία της ψυχής
μέσω της εξυπνάδας
με κωδικό καθάρισμα
τη λεν της καμινάδας
Μέσα απ’ τη συζήτηση
φτάνουμε στο σημείο
να λέμε ποιος είν’ ο γιατρός
ψυχής από τους δύο
Αμφίδρομη η σχέση τους
με αλληλοβοήθεια
ψάχνανε με συζήτηση
να βρούνε την αλήθεια
Αρνιότανε πεισματικά
ο Νίτσε να ενδώσει
και της ψυχής του τα δεινά
στον άλλο να προδώσει
Οι ρόλοι αντιστράφηκαν
ο Γιόζεφ θα ενδώσει
ζητά απ’ την απόγνωση
ο Νίτσε να τον σώσει
Αμέσως του ανοίχτηκε
και του ‘πε τα δικά του
του ‘πε για πόνο στην ψυχή
και τα ερωτικά του
Ο Γιόζεφ ερωτεύτηκε
με μία ασθενή του
κι αυτό αγκάθι ήτανε
μες τη συνείδησή του
Για τη γυναίκ’ αδιαφορεί
και τα πολλά παιδιά του
τη Βέρθα φαντασιώνεται
πως κάνει αυτός δικιά του
Η Εύα Μπέργκερ βοηθός
το σώμα της θα δώσει
μήπως από τον έρωτα
της Βέρθας τον γλυτώσει
Ο Μπρόιερ δεν δέχεται
της Εύας τη θυσία
θέλει να είν’ η σχέση τους
ειλικρινής φιλία
Η σύζυγός του αντιδρά
την Εύα τη ζηλεύει
κι ο Μπρόιερ την έδιωξε
κι αλλού δουλειά γυρεύει
Σ’ άλλο γιατρό παρέδωσε
τη Βέρθα να κουράρει
αλλιώς την οικογένεια
δε θα την κουμαντάρει
Όμως η ζήλεια κτίζεται
μέσα του σαν τη μάντρα
όταν τη Βέρθα σκέφτεται
πλάι σε άλλο άντρα
Ο Νίτσε τα μηνύματα
περνάει κάθε τόσο
ο Μπρόιερ τα δέχεται
για γιατρικό στη νόσο
Άμα ζητάς το γάμο σου
αγαπητέ να σώσεις
πρέπει την οικογένεια
εσύ να την προδώσεις
Ξέχασε τα καθήκοντα
τα δήθεν και τα τάχα
και φύγε μακριά εσύ
μία φορά μονάχα
Και το καθήκον κάγκελα
της φυλακής σου είναι
γκρέμιστα και ελεύθερος
μονάχος τώρα γίνε
Όλα αυτά στην ύπνωση
ο Μπρόιερ βιώνει
και την ψυχή του μόνος του
αυτός ελευθερώνει
Διαπίστωσε πως ο εχθρός
είναι μόνο ο χρόνος
και εύκολα γιατρεύεται
ο ψυχικός ο πόνος
Και για την οικογένεια
εκτίμηση θα νοιώσει
κι απ’ την ψυχή υπόσχεται
πως δε θα την προδώσει
Κάνει στις σχέσεις τις καλές
ευθύς επανεκκίνηση
και νοιώθει μέσα του βαθιά
μια δυνατή συγκίνηση
Ο Μπρόιερ την πίεση
πολύ δεν την αντέχει
στο Νίτσε το ομολογεί
το μυστικό που έχει
Όταν του αποκάλυψε
πως ήτανε στημένο
αυτόν αφήνει άφωνο
και προβληματισμένο
Όμως φιλία δυνατή
τους δύο άντρες δένει
κι ο ένας απ’ τον άλλονε
τη γιατρειά προσμένει
Ο Νίτσε μες το όνειρο
βρήκε τη γιατρειά του
και δάκρυα κυλήσανε
πάνω στα μάγουλά του
Όταν αποκαλύφτηκε
η μοναξιά με πάθος
έσπασε το παγόβουνο
απ’ της ψυχής το βάθος
Κι έγινε δάκρυα καυτά
στου Νίτσε τα δυο μάτια
και ‘φυγαν από μέσα του
πείσματα και γινάτια
Το βεβαιώνουν και οι δυο
και τα τραγούδια λένε
κυρίες μου είν’ αληθές
όλοι οι άντρες κλαίνε
ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
