Η ΣΤΑΧΤΗ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ

H ΣΤΑΧΤΗ ΜΕΝΕΙ

Αναρωτιέσαι τι σου άφησε η νύχτα;

Στάχτες, από το όνειρο που κάηκε στη φωτιά,

που άναψε το πρωινό ξύπνημα.

Στάχτες, από τις λίμνες χαράς που κολυμπούσες.

Στάχτες, από τον έρωτα που χάρηκες.

Στάχτες , από μονοπάτια της ευτυχίας που περπάτησες.

Ή

Στάχτες, από αβάσταχτους εφιάλτες, που σου κάνουν την ψυχή πιο μαύρη κι απ’ τη νύχτα και σου αφήνουν μια πικρή γεύση κι ένα σμήνος πουλιά να φτερουγίζουν στο στήθος.

Ότι κι αν ήταν κάηκε.

Άφησε μόνο στάχτη.

 Στάχτη στείρα που δεν ξαναγεννά..

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ