Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟ ΔΑΚΡΥ



ΤΟ ΔΑΚΡΥ

Υπάρχει είπαν ανθρωπιά
είναι καλά κρυμμένη
και όμως οι πολιτικοί
είν’ παρεξηγημένοι

Είπαν αυτά που έτρωγαν
τα έβαζαν στην άκρη
για να βοηθήσουν το λαό
και μου ‘φυγ’ ένα δάκρυ

Γιατί λοιπόν τους βρίζετε
για το λαό παλεύουν
και ότι βρούνε μπόσικο
στην άκρη το βολεύουν

Πρέπει να τους βοηθήσουμε
και άλλα να μαζέψουν
και την Ελλάδα σύσσωμη
αυτοί να καταστρέψουν

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ


ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ



ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ

Τραβήξανε δρόμο στραβό
καβάλα στο καλάμι
γιατί κανένας απ’ αυτούς
μυαλό δεν έχει δράμι

Βλέπουμε την ακύρωση
ο Τσίπρας πως ζητάει
κι ύστερα από την αρχή
το ξανασυζητάει

Επαναδιαπραγμάτευση
ζητάν’ οι του Κουβέλη
μα δε μας λέει καθαρά
τώρα αυτός τι θέλει

Τον Ευρωπαίο Σαμαρά
άλλο δεν τόνε νοιάζει
να μείνουμε στην ένωση
κι ας ρίξει και χαλάζι

Της άρνησης εκπρόσωπος
 είναι η Παπαρήγα
και δε σηκώνει στο σπαθί
να κάτσει ούτε μύγα

Το ρόλο ισορροπιστή
παίζει ο Βενιζέλος
το ηθοποιηλίκι του
ζήλεψε κι ο Οθέλος


Οι χρυσαυγήτες πουθενά
τη γνώμη τους δε λένε
γιατί όλα τα ΜΜΕ
τους βουλευτές της καίνε

Με τα τερτίπια που ‘κανε
ο Πάνος ο Καμένος
ανάγκασε πρωθυπουργός
να γίν’ ο Πικραμένος

Όλοι τα ίδια λέγανε
αλλά με άλλα λόγια
την πάρτη τους κοιτούσανε
μονάχα τα λαμόγια

Τώρα που η πατρίδα μας
αυτούς έχει ανάγκη
γίναν αναπληρωματικοί
τους φάγανε οι πάγκοι

Να μπει μέσα στο γήπεδο
κανένας δεν τολμάει
το έργο είναι δύσκολο
και δεν μπορεί να φάει

Δε θέλουνε το ΚΚΕ
στο κόμμα του Κουβέλη
μα ούτε και το ΚΚΕ
να τον ακούει θέλει

Ο Τσίπρας θέλει αριστερή
κυβέρνηση να φτιάξει
το βλέπει σαν μονόδρομο
να μπουν όλα σε τάξη

Τους Βενιζέλο Σαμαρά
αυτά δεν τους πονάνε
να γίνει μια κυβέρνηση
κι ας είναι ότι να ‘ναι

Το ΚΚΕ αρνήθηκε
στον Τσίπρα να ενδώσει
της εργατιάς τα όνειρα
δε θέλει να προδώσει

Έλληνες ανεξάρτητοι
ο Πάνος ο Καμένος
είναι των πάντων αρνητής
στο κόσμο του χαμένος

Αφήστε βρε τα θέλω σας
και τα προσωπικά σας
θα βγάλουνε τα μάτια σας
 τα χέρια τα δικά σας

Τι φταίει τώρα ο λαός
και όλο υποφέρει
στο μέλλον τι θα γίνει πια
κανένας μας δεν ξέρει

Όλοι ζητάτε απ’ το λαό
την αυτοδυναμία
αλλά δε συμφωνείτε σεις
με δύναμη καμία 

Θα κάνουμε τις εκλογές
και θα ‘χουμε τα ίδια
γιατί δεν ξεχωρίζετε
τα πρόβατ’ απ’ τα γίδια

Αφήστε το συμφέρον σας
κοιτάξτε την πατρίδα
να φάει δώστε στο λαό
φαΐ καμιά μερίδα

Αν όλοι λίγο κόβανε
 απ’ τον εγωισμό τους
σίγουρα θα ‘ταν πιο καλό
το μέλλον το δικό τους

Γνώστης δεν είμ’ από κοινά
σε μας όμως περνάει
κανείς δεν είναι άξιος
για να μας κυβερνάει

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ



Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016

ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΛΒΑ



ΣΙΛΒΑ

Να πέφτει το μηνιάτικο
βάσει του συμβολαίου
αρχαίο πνεύμ’ αθάνατο
τ’ αγνού και του ωραίου

Σίλβα υπερτιμήθηκες
χωρίς να ‘χεις δυνάμεις
γι αυτό για την πατρίδα σου
σύντομα θα εκδράμεις

Έκανες έργα τρομερά
και όλα για τη μίζα
τρέξε για την πατρίδα σου
να βγάλεις τώρα βίζα

Δε θέλατε τους Έλληνες
διαλέξατε τους ξένους
ενέργεια πολύ χαζή
φέρατε ξοφλημένους

Φέρατε παίκτες αρκετούς
μία μεγάλη μάζα
μα είν’ οι περισσότεροι
μονάχα για τα μπάζα

Διώξατε παίκτες Έλληνες
πρωτοκλασάτους σκόρερ
κι αφήσατε στ’ αζήτητα
δύο μεγάλους στόπερ


Έχετε και κολλήματα
με ορισμένους παίχτες
κάποιους τους έχετε πουλέν
κι οι άλλοι είναι φταίχτες

Κι ας μην τραβάει το Μαζού
τον βάζεις πάντα μέσα
αχ κοινωνία του μπερντέ
άτιμη και μπαμπέσα

Τον Μπουχαλάκη έφαγες
που έδωσε τη νίκη
ο άσσος ήτανε αυτός
που ‘χατε στο μανίκι

Νομίζω ότι δεν τον πας
τον μάγκα το Σαλίνο
παρ’ ότι είπε δυνατά
και την ψυχή μου δίνω

Αν επιμένεις κόουτς μου
και μέσα δεν τους βάζεις
ηλίου φαεινότερο
το χρόνο δεν τον βγάζεις

Δίδαξες παραδέχομαι
αδιάφορα να παίζουν
κι όλους εμάς τους φίλαθλους
συχνά να περιπαίζουν

Αν θες να μείνεις άλλαξε
κόψε τις κουταμάρες
και μάθε πως το παίζουνε
το τόπι οι ομάδες


Μας έδιωξες το Μήτρογλου
και πήρες τον Ιντέγε
κοίτα το αποτέλεσμα
και κάτσε τώρα κλαίγε

Έδιωξες τον πιτσιρικά
Δημήτρη Κολοβό
κι όλοι εσένα είπανε
τρελό και παλαβό

Βάλε τα Ελληνόπουλα
στην εντεκάδα μέσα
που έχουνε εγωισμό
φιλότιμο και μπέσα

Να παίζουνε ηρωικά
τιμώντας τη φανέλα
 και σ’ όλες τις κακοτοπιές
να τους κρατάς ομπρέλα

Όχι στο πρώτο λάθος τους
εις βάρος της ομάδας
να βρίσκονται οι Έλληνες
εκτός δεκαοκτάδας

Ψυχολογία δώσ’ εσύ
σ’ αυτά τα πιτσιρίκια
να μπαίνουν μες το γήπεδο
και να ‘ναι τεφαρίκια

Να μη φοβούνται τίποτα
κανέν’ αντίπαλό τους
και πάντα το πρωτάθλημα
να γίνεται δικό τους

Μη βάζεις μέσα πάντοτε
τα ξένα τα λαμόγια
που από μπάλα τίποτα
και είναι μόνο λόγια

Πήρες το Σίλβα για καλό
φίλτατε Μαρινάκη
τράβα τον στην πατρίδα του
με ελικοπτεράκι

Πρέπει κι αυτός ο άμοιρος
λίγο να ξαποστάσει
γιατί των γάβρων τις καρδιές
όλες  έχει χαλάσει

Όσοι τον υποστήριζαν
τώρα έχουν σωπάσει
μάχες αδικαιολόγητα
μόνος του έχει χάσει

Αδυνατεί ο άνθρωπος
να στήσει ενδεκάδα
γι αυτό και είναι έρμαιο
στου κόσμου την κατσάδα

Έκανε λάθος αλλαγές
στη διάρκεια αγώνα
λάθη που τα κατάλαβε
και η δική μ’ εγγόνα

Στου ρόστερ τη διαχείριση
τα έκανε μαντάρα
κι αν πεις για την εκγύμναση
του χρειάζεται σφαλιάρα

Θλάσεις δεν επιτρέπεται
οι παίκτες να παθαίνουν
στην πρώτη τάξη της σχολής
αυτό τους το μαθαίνουν

Πρέπει σωστή εκγύμναση
στους παίκτες να παρέχουν
όταν χρειασθεί ν’αγωνισθούν
έτοιμους να τους έχουν

Σ’ όλα τα σπορ χρειάζεται
καλή ψυχολογία
μην περιμένετε να ‘ρθει
από καμιά Αγία

Γι αυτό εσένα έχουνε
αγαπητέ μου Σίλβα
αν δε μπορείς  τράβα να πας
προπονητής στη Θήβα

Ο φίλαθλος ξέρει πολλά
τη μπάλα την κατέχει
φτιάξ’ την ψυχολογία του
άλλο δε σας αντέχει

Μην προσπαθείς μ’ εγωισμό
τα νεύρα να τους σπάσεις
γιατί την αίγλη σου με μιας
αμέσως θα τη χάσεις

Κι ας είναι ο καλύτερος
παίκτης μες την ομάδα
βγάζεις αυτόν στο άλλο ματς
απ’ τη δεκαοκτάδα
Έτσι τα νεύρα του τα σπας
και έχεις καταφέρει
να προσπαθήσει και αυτός
σε σένα να την φέρει

Κι άμα ο ένας γίνουν δυο
κι οι πέντε γίνουν έξι
ο θρύλος στα ηνία του
άλλο δε θα σ’ αντέξει

Έχουν κι αυτοί εγωισμό
ίδιο με το δικό σου
γι αυτό να ζέψεις στη δουλειά
και τον ανθρωπισμό σου

Συζήτα τα προβλήματα
με τον καθένα παίχτη
και πείσε μας πως άδικα
όλοι σε λένε φταίχτη

Πιάσ’ τους με το φιλότιμο
και όχι με αγριάδα
έτσι μας μάθαν οι παλιοί
γίνεται στην Ελλάδα

Κάνε και αυτοκριτική
στην κάθε ατυχία
για να ζητάς μερίδιο
κι απ’ την επιτυχία

Σε κάθε παραστράτημα
που κάνει κάθε παίχτης
ψάξτο λιγάκι πιο βαθιά
να δεις ποιος είναι φταίχτης

Η μόνη λύση φίλε μου
δεν είν’ η τιμωρία
πρέπει ν’ ανέβει στη σκηνή
και η διπλωματία

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ



Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

ΘΡΥΛΕ ΓΙΑΤΙ;



ΘΡΥΛΕ ΓΙΑΤΙ;;;;

Ο κόσμος όλος γύρω σου
που σου συμπαραστέκεται
για τα κατάντια σου αυτά
να βγει στο δρόμο ντρέπεται

Ο Σίλβα και οι παίκτες του
δεν νοιάζονται καθόλου
το Θρύλο κάναν πιο μικρό
κι από τη Νίκη Βόλου

Όλοι είναι αδιάφοροι
δεν έχουν πειθαρχία
μα τον υιό κολλήσανε
απ’ την ιεραρχία

Όταν οι από πάνω τους
τα βλέπουν όλα μέλι
γλιστρούν Ευρώπης βαθμοί
όπως γλιστρά το χέλι

Φούμαρ’ ανωτερότητας
πλασάρανε στους παίκτες
και το ‘ριξαν στο νταχτιρντί
σαν τους οργανοπαίχτες

Ομάδα απειθάρχητη
με σύστημα κανένα
με σχέδιο δεν είδαμε
συνδυασμό ούτ’ ένα

 Ορμάνε οι αντίπαλοι
κι εμείς χοροπηδάμε
μη σπάσουν τα νυχάκια μας
πρωταρχικά κοιτάμε

Που ‘σαι ρε φίλε που μασάς
το χρόνο εννιακόσια
και περιμένεις απ’ τα πριμ
να ‘ρθουν κι άλλα τρακόσια;

 Που ‘σαι ρε Σίλβα γίγαντα
τώρα που σε ζητάμε
που πήγανε οι γνώσεις σου
στο ζόρι που τραβάμε

Γιατί αφήνεις τα παιδιά
να κάνουν ότι θέλουν
και δεν τους σφίγγεις τα λουριά
να μάθουν να χορεύουν

Το σύστημα που δίδαξες
που βρίσκεται κρυμμένο
κι ακόμα άλλο ένα ματς
πήγε κι αυτό χαμένο

Υπάρχει κάποιο σύστημα;
Υπάρχει πειθαρχία;
Ή ο καθένας μόνος του,
ζήτω η αναρχία;;;;;

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ









Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016

ΕΜΠΕΙΡΙΑ



ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Σε σχέση λογοτεχνικής
ας πούμε εμπειρίας
είσαι γραμμή τερματισμού
και γω αφετηρίας

Γι αυτό ζητάω να μου πεις
μέσα απ’ την καρδιά σου
για τούτα τα ποιήματα
τη γνώμη τη δικιά σου

Μη φοβηθείς να μου το πεις
αν κάτι δε σ’ αρέσει
δεν διεκδικώ της ποίησης
να είμ’ εγώ ο Μέσι

Στα λάθη διορθώνεσαι
γι αυτό υπόδειξέ τα
και τα κλειστά ματάκια μου
διάπλατα άνοιξέ τα

Θέλω να βρω το δρόμο μου
μες τη λογοτεχνία
μόνο με την αξία μου
κι όχι με συντεχνία

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016

H ΘΛΙΜΕΝΗ ΚΑΛΛΟΝΗ

Η ομορφιά επάνω της
στ’ αλήθεια περισσεύει
θλιμμένη ταίρι να της βρει
απ’ το Θεό γυρεύει

Κανείς δεν τόλμησε ποτέ
να πα να της μιλήσει
φοβούνται πως η άρνηση
καρδούλες θα ραγίσει

Όλοι τη βλέπουν σα θεά
φοβούνται να πλησιάσουν
μήπως και από κάτω τους
το έδαφος το χάσουν

Την πίστη τους τη χάνουνε
σαν βλέπουν τη μορφή της
νομίζουν απλησίαστη
πως είναι η ψυχή της

Γι αυτό Θεέ μου φώτισε
κάποιον απ’ τους λεβέντες
να πα να βρει την καλλονή
να πούνε δυο κουβέντες


ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ


 ΑΜΑΡΥΝΘΟΣ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ 2016

Το έθιμο του τόπου μας
που ‘ναι το καρναβάλι
καλέσαν τους συλλόγους μας
για να το φτιάξουν πάλι

Να ψάξουνε για χορηγούς
το κάτι τις να δώσουν
για να ‘χουνε την άνεση
να το διοργανώσουν

Να φτιάξουν πρέπει άρματα
πολλά να παρελάσουν
να έχουν θέμα έξυπνο
για να μας διασκεδάσουν

Το κάθε άρμα χωριστά
θα πρέπει με μαγεία
να παρουσιάζει καθαρά
τη θεματολογία

Να το καταλαβαίνουμε
και να μας διασκεδάσουν
όχι μονάχα τυπικά
έτσι για να περάσουν

Δε φτάνουν μόνο τ’ άρματα
χρειάζονται πεζοπόροι
με κέφι να γεμίσουνε
στο δρόμο όλ’ οι χώροι


Συγχαρητήρια πολλά
σ’ όλους αυτούς που τρέχουν
δίκαια τ’ αξιώματα
στους σύλλογους κατέχουν

Αυτούς που έθιμα κρατούν
πρέπει να εκτιμάμε
γιατί αν έλειπαν αυτοί
θα έσβηναν φοβάμαι

Σύσσωμο όλο το χωριό
πρέπει να βοηθήσει
και εντυπώσεις άριστες
σε όλους να αφήσει

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ


Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016

KΑΛΛΙΟ ΤΟ ΜΑΤΙ

Κάλλιο το μάτι να σου βγει
παρά το όνομά σου
το ΄λεγε αρκετά παλιά
σοφά η προγιαγιά σου

Τώρα το όνομα με μιας
αν θέλεις το αλλάζεις
κι έχεις το μόνο μέλημα
το πώς να τα αρπάζεις

Με φούμο τις μαυρίσανε
τις ηθικές αξίες
και ρίξανε άπλετο φως
σ’ όλες τις αταξίες

Στην κορυφή ανέβηκαν
οι άτακτοι κι οι ψεύτες
και γίνανε χωρίς ντροπή
μικροί, μεγάλοι κλέφτες

Τα κόκκαλα της προγιαγιάς
 βλέπει αυτά και τρίζουν
που ηθικές αξίες πια
δεκάρα δεν αξίζουν

Στο περιθώριο περνούν
όσοι έχουν αξίες
για να γλεντούν εις βάρος τους
όλοι οι ταραξίες


ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

ΚΟΝΤΟΒΑΖΑΙΝΑ

Στης Αφροδίτης τα λουτρά
χτυπά το ξεροβόρι
γι αυτό τα ονομάσανε
τα Αφροδίσια όρη

Στου Άγιου Πέτρου την κορφή
άμα και σκαπετήσεις
επιθυμία σου ‘ρχεται
ευθύς να σταματήσεις

Να κατεβείς απ’ το ‘χημα
στο βάθος ν’ αγναντέψεις
να δειώξεις τα προβλήματα
να ματαγαληνέψεις

Θα θυμηθείς τα νιάτα σου
που ‘τρεχες στα δρομάκια
που γύρναγες στις γειτονιές
και στα στενά σοκάκια

Βρίσκεις λίγο πιο χαμηλά
το πάνω το χωριό
κι αντικριστά απέναντι
βλέπεις τον Κοσονό

Γεμάτα γάργαρο νερό
είναι τ’ αυλάκια όλα
σαν φτάνουμε στην ξακουστή
πλατεία τ’ Άι Νικόλα





Εκεί υπάρχει η πηγή
με γάργαρο νερό
που κουβαλούσαν με σταμνιά
σε όλο το χωριό

Σαν την πλατεία τούτη δω
στον κόσμο δεν είν’ άλλη
εδώ πρωτογνωρίσαμε
της μέθης την κραιπάλη

Το πανηγύρι κάνανε
και παίζαν τα κλαρίνα
κι ερχόντουσαν από παντού
για να περάσουν φίνα

Χορεύαμε γλεντάγαμε
όλοι μέχρι να φέξει
και ρίχναμε τον όβολο
στον κλαριντζή να παίξει

Βαδίζοντας προς τις μεριές
την δώθε και την πέρα
γεμίζουν τα πνευμόνια σου
με καθαρό αέρα

Ανάμεσα στις δυο μεριές
τρέχει ένα ποτάμι
σαν το κοιτάζεις να κυλά
άγχος δε μένει δράμι






Στο σπίτι μου σαν πήγαινα
ήτανε όλο βράχοι
 και το σταυρό μου έκανα
ψηλά στον Άι Ταξιάρχη

Σαν παίρνεις τον παράλληλο
από τη δημοσιά
μπρος στον καλίσιο βρίσκεσαι
και νοιώθεις τη δροσιά

Σαν βάλεις χέρι στο νερό
νοιώθεις μία κρυάδα
και αν κοιτάξεις χαμηλά
βλέπεις Αγία Τριάδα

Να πας στην πέρα τη μεριά
υπάρχουν τρεις προσβάσεις
τις δύο με περπάτημα
μπορείς να τις περάσεις

Σαν πας με αυτοκίνητο
πριν βγεις στο πέρα χώρι
τότε θα δεις κατάφατσα
τη βρύση του Κορκόρη

Άμα το πας περπατητά
βλέπεις το δημαρχείο
που στέκεται καμαρωτό
πίσω απ΄ το σχολείο






Πιο κάτω μες τον ποταμό
πάνω στο γεφυράκι
φτιάχτηκε ειδυλλιακό
ωραίο ταβερνάκι

Πίνεις καφέ, τρως φαγητό
φτιαγμένα με μεράκι
και βλέπεις από κάτω σου
τρέχει το ποταμάκι

Στην πέρα άκρη του χωριού
να πας να δεις αξίζει
πως το νερό της χλιάβρυσης
καθάριο αναβλύζει

Υπάρχουν κι οι νερόμυλοι
κάτω στην ποταμιά
αξίζει άμα πας εκεί
να ρίξεις μια ματιά

Στην Παναγιά την κλειβωκά
να πας να σκαρφαλώσεις
την ηρεμία της ψυχής
αν θες και συ να νοιώσεις

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ





ΟΙ ΓΚΑΖΙΕΣ

Μπαίνουν μες τ’ αυτοκίνητο
και τα ‘χουν όλα χύμα
ζωές δε λογαριάζουνε
αυτό είναι το κρίμα

Αλλάζουν τις ταχύτητες
τη μια μετά την άλλη
μέχρι να βάλει ο λεβιές
μέσα την πιο μεγάλη

Σαν βγήκαν πρώτη δεύτερη
και μπήκε η Τετάρτη
αμέσως της ταχύτητας
ξεκίνησε το πάρτι

Τρέχουνε σαν τους δαίμονες
σήμα δε λογαριάζουν
τέρμα η αδρεναλίνη
σαν τα σκυλιά ουρλιάζουν

Κάνουν κωλιές και τετακέ
και άλλες κουτουράδες
και τις ζημιές πληρώνουνε
οι δόλιοι πατεράδες


ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016

ΣΤΑΛΑΧΤΙΤΗΣ



ΣΤΑΛΑΧΤΙΤΗΣ

Στη σπηλιά της καρδιάς μου
μυτερός σταλαχτίτης
με συμβόλαιο στο χέρι
είσαι πια ιδιοκτήτης

Την καρδιά μου κατέκτησες
με την πρώτ’επαφή
μ’ έχεις κάνει δικιά σου
μαριονέττα κρυφή

Αντιστάσεις δεν έχω
η ματιά σου και μόνο
το μυαλό μου αδειάζει
και με κάνει να λιώνω

Αν κοπείς σταλακτίτη
θα γεμίσω με πόνο
η πληγή θα με κάνει
τις βραδιές να στοιχειώνω

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ



Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ





OI  ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ
                                  Της Φιλομήλας Λαπατά


Δέκατος όγδοος αιών
το ενενήντα ένα
κι η σκυταλοδρομία μας
αρχίζει με μια γέννα

Τερματισμό στου εικοστού
αιώνα τις αρχές
στη διάρκειά της είχαμε
δύσκολες εποχές

Κάποιες απ’ τις Ελληνικές
του κόσμου παροικίες
είχαν οι ηρωίδες μας
μόνιμες κατοικίες

Από Βραΐλα ξεκινά
περνά από τη Βιέννη
πάει Κωνσταντινούπολη
Αμβέρσα λίγο μένει

Με τελικό προορισμό
τη μάνα την πατρίδα
που είχε στην ανάκαμψη
ανέβει με ελπίδα







Μέσα στον αγώνα αυτό
η κάθε ηρωίδα
διαφέρει από την άλλη,
διαβάζοντας το είδα

Ήτανε όλες εύπορες
δεν λείπανε τα πλούτη
μα όλα τα ‘βλεπαν αλλιώς
μες τη ζωή ετούτη

Από αυτές γνωρίσαμε
στη διασπορά πως ζούσαν
κι ότι δεν υποφέρανε
και άνετα περνούσαν

Όταν βασανιζότανε
η μάνα η Ελλάδα
αυτοί τρώγανε πρωινό
βούτυρο μαρμελάδα

Την εποχή που η Ελλάς
γλύτωνε απ’ τους Τούρκους
και με αγώνες προσπαθεί
να βγει από τους βούρκους

Θα γίνει κράτος σύγχρονο
λέγανε οι ειδήσεις
θα ‘ρθουν να επενδύσουνε
πολλές επιχειρήσεις






Κάθ’ εποχή και μια ‘π’ αυτές
θα παίρνει τη σκυτάλη
ας βάλουμε με τη σειρά
την ιστορία πάλι

Ανδριώτης Αριστείδης
σύζυγος Αντιγόνη
είναι των ηρωίδων μας
οι σεβαστοί προγόνοι

Στην σκυταλοδρομία μας
πρώτη η Κατερίνη
και λόγια μελιστάλαχτα
έχω μόνο για κείνη

Στον Πόντο εγεννήθηκε
στου Δούναβη το δέλτα
Βραΐλα είναι το χωριό
που είχε σούρτα φέρτα

Πανέμορφη δεν ήτανε
μα είχε άλλα κάλλη
όπως η καλοσύνη της
που ‘ταν πολύ μεγάλη

Έκανε μουσικές σπουδές
σπούδασε ξένες γλώσσες
ποίηση και ζωγραφική
και τέχνες άλλες τόσες






Το όνομα αρχόντισσα
της είχανε προσάψει
πληγές ο χαρακτήρας της
πάμπολλες είχε ράψει

Το σπίτι ήταν ανοικτό
έρχονταν μορφωμένοι
μ’ ιδέες φιλελεύθερες
ήτανε πωρωμένοι

Νυμφεύτη τον  Αλέξανδρο
 τον λένε Χατζηγιάννη
αγωνιστή της διασποράς
παιδιά μαζί του κάνει

Το πρώτο που γεννήθηκε
το είπαν Αμαλία
η Αντιγόνη ακολουθεί
μετά η Ναταλία

Η Ναταλία δεύτερη
θα πάρει τη σκυτάλη
με τέλεια εμφάνιση
στους άντρες φέρνει ζάλη

Όποιος πλησιάζει καίγεται
από την ομορφιά της
προφήτεψε ο Γιούρι
από τα σπάργανά της






Γι αυτήν καρδιοκτυπούσανε
στο σύνολο οι άντρες
και αρκετοί από αυτούς
κουτούλαγαν τις μάντρες

Σκάνδαλα γίναν αρκετά
και τ’ όνομα της βγαίνει
γι αυτό η οικογένεια
έφυγε για τη Βιέννη

Μάγισσα την ονόμασαν
λόγω της μουσικής της
γιατί έμεναν άλαλοι
και ξένοι και δικοί της

Του Γιώργου του Πατρίκιου
γιατρού από την Πόλη
ο κτύπος της καρδούλας του
την κτύπησε σαν βόλι

Πήγαν Κωνσταντινούπολη
όπου και παντρευτήκαν
μεγάλο σπίτι έφτιαξαν
και νοικοκυρευτήκαν

Ένα παιδάκι έκαναν
το βγάλαν Αντωνία
και την σκυτάλη έδωσε
σ’ αυτήν η Ναταλία






Η ομορφιά της μάνας της
σκότωσε τον πατέρα
κι άφησαν πίσω δια παντός
τη συνοικία Πέρα

Τα χρόνια της τα πιο πολλά
πέρασε στην Βραΐλα
στο πατρικό της μάνας της
γιατί είχε καΐλα

Εκεί τα χρόνια τα παλιά
ήταν η προγιαγιά της
κι η Αντωνία πήρε τα
τα χούγια τα δικά της

Άφταστη σαν νοικοκυρά
μαγειρικής ταλέντο
και να ελκύει τις ψυχές
είχε ταπεραμέντο

Μια φράση έλεγε συχνά
γεμάτη με χαρά
«πάντα είναι καλύτερη
η δεύτερη φορά»

Έδειχνε κατανόηση,
αγάπη, καλοσύνη
κι όσοι είχαν προβλήματα
κατέφευγαν σε κείνη






Συμπόνια έδειχνε σ’ αυτούς
φερόταν με αβρότητα
για όλους εξαιρετική
ήταν προσωπικότητα

Όταν της ήρθε να γευτεί
του γάμου μαντολάτο
διάλεξε να το μοιραστεί
τον Γιώργο Μανωλάτο

Μαζί του έκανε παιδιά
τέσσερα εν συνόλω
 Σπύρο, Νίκο ,Ουρανιά
αυτοί δεν έχουν ρόλο

Ρόλο παίζ’ η Φιλομήλα
η κόρη τους η άλλη
που απ’ την Αντωνία
άρπαξε τη σκυτάλη

Η Φιλομήλα διάθεση
πάντα είχε καλή
 και όλοι τη θαυμάζανε
και το ‘δειχναν πολύ

Αυτή πάντα αδιάφορη
πέρναγε από μπρος τους
όμως τον καταλάβαινε
αυτό τον θαυμασμό τους






Χόρευε καταπληκτικά
τρέλαινε τους δασκάλους
η κάθε της η κίνηση
ήταν απείρου κάλλους

Τη μουσική την λάτρευε
καλό έπαιζε πιάνο
μα ήταν υπερήφανη
λιγάκι πάρα πάνω

Σε κάποιους που την κοίταζαν
έβλεπε αγωνία
η κάθε της απάντηση
είχε αλαζονεία 

Ο λόγος της ήταν καλός
άνετος με ευφράδεια
μα είχε προς τους άλλους
και αρκετή αυθάδεια

Της σκυταλοδρομίας μας
ο τελευταίος γύρος,
Αμβέρσα τους μετέφερε
ο αδελφός της Σπύρος

Τον Ιωάννη Λαπατά
πήρε για σύντροφό της
και λίγο κακοφάνηκε
αυτό στον αδελφότης








Μ’ αδελφικές προσπάθειες
θα ταξιδέψει πάλι
και έτσι στον τερματισμό
θα φτάσει η σκυτάλη

Η σκυταλοδρομία μας
στον Πειραιά τελειώνει
εκεί η Φιλομήλα μας
παντοτινά στεριώνει

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ