ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

OI  ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

                                  Της Φιλομήλας Λαπατά

Δέκατος όγδοος αιών

το ενενήντα ένα

κι η σκυταλοδρομία μας

αρχίζει με μια γέννα

Τερματισμό στου εικοστού

αιώνα τις αρχές

στη διάρκειά της είχαμε

δύσκολες εποχές

Κάποιες απ’ τις Ελληνικές

του κόσμου παροικίες

είχαν οι ηρωίδες μας

μόνιμες κατοικίες

Από Βραΐλα ξεκινά

περνά από τη Βιέννη

πάει Κωνσταντινούπολη

Αμβέρσα λίγο μένει

Με τελικό προορισμό

τη μάνα την πατρίδα

που είχε στην ανάκαμψη

ανέβει με ελπίδα

Μέσα στον αγώνα αυτό

η κάθε ηρωίδα

διαφέρει από την άλλη,

διαβάζοντας το είδα

Ήτανε όλες εύπορες

δεν λείπανε τα πλούτη

μα όλα τα ‘βλεπαν αλλιώς

μες τη ζωή ετούτη

Από αυτές γνωρίσαμε

στη διασπορά πως ζούσαν

κι ότι δεν υποφέρανε

και άνετα περνούσαν

Όταν βασανιζότανε

η μάνα η Ελλάδα

αυτοί τρώγανε πρωινό

βούτυρο μαρμελάδα

Την εποχή που η Ελλάς

γλύτωνε απ’ τους Τούρκους

και με αγώνες προσπαθεί

να βγει από τους βούρκους

Θα γίνει κράτος σύγχρονο

λέγανε οι ειδήσεις

θα ‘ρθουν να επενδύσουνε

πολλές επιχειρήσεις

Κάθ’ εποχή και μια ‘π’ αυτές

θα παίρνει τη σκυτάλη

ας βάλουμε με τη σειρά

την ιστορία πάλι

Ανδριώτης Αριστείδης

σύζυγος Αντιγόνη

είναι των ηρωίδων μας

οι σεβαστοί προγόνοι

Στην σκυταλοδρομία μας

πρώτη η Κατερίνη

και λόγια μελιστάλαχτα

έχω μόνο για κείνη

Στον Πόντο εγεννήθηκε

στου Δούναβη το δέλτα

Βραΐλα είναι το χωριό

που είχε σούρτα φέρτα

Πανέμορφη δεν ήτανε

μα είχε άλλα κάλλη

όπως η καλοσύνη της

που ‘ταν πολύ μεγάλη

Έκανε μουσικές σπουδές

σπούδασε ξένες γλώσσες

ποίηση και ζωγραφική

και τέχνες άλλες τόσες

Το όνομα αρχόντισσα

της είχανε προσάψει

πληγές ο χαρακτήρας της

πάμπολλες είχε ράψει

Το σπίτι ήταν ανοικτό

έρχονταν μορφωμένοι

μ’ ιδέες φιλελεύθερες

ήτανε πωρωμένοι

Νυμφεύτη τον  Αλέξανδρο

 τον λένε Χατζηγιάννη

αγωνιστή της διασποράς

παιδιά μαζί του κάνει

Το πρώτο που γεννήθηκε

το είπαν Αμαλία

η Αντιγόνη ακολουθεί

μετά η Ναταλία

Η Ναταλία δεύτερη

θα πάρει τη σκυτάλη

με τέλεια εμφάνιση

στους άντρες φέρνει ζάλη

Όποιος πλησιάζει καίγεται

από την ομορφιά της

προφήτεψε ο Γιούρι

από τα σπάργανά της

Γι αυτήν καρδιοκτυπούσανε

στο σύνολο οι άντρες

και αρκετοί από αυτούς

κουτούλαγαν τις μάντρες

Σκάνδαλα γίναν αρκετά

και τ’ όνομα της βγαίνει

γι αυτό η οικογένεια

έφυγε για τη Βιέννη

Μάγισσα την ονόμασαν

λόγω της μουσικής της

γιατί έμεναν άλαλοι

και ξένοι και δικοί της

Του Γιώργου του Πατρίκιου

γιατρού από την Πόλη

ο κτύπος της καρδούλας του

την κτύπησε σαν βόλι

Πήγαν Κωνσταντινούπολη

όπου και παντρευτήκαν

μεγάλο σπίτι έφτιαξαν

και νοικοκυρευτήκαν

Ένα παιδάκι έκαναν

το βγάλαν Αντωνία

και την σκυτάλη έδωσε

σ’ αυτήν η Ναταλία

Η ομορφιά της μάνας της

σκότωσε τον πατέρα

κι άφησαν πίσω δια παντός

τη συνοικία Πέρα

Τα χρόνια της τα πιο πολλά

πέρασε στην Βραΐλα

στο πατρικό της μάνας της

γιατί είχε καΐλα

Εκεί τα χρόνια τα παλιά

ήταν η προγιαγιά της

κι η Αντωνία πήρε τα

τα χούγια τα δικά της

Άφταστη σαν νοικοκυρά

μαγειρικής ταλέντο

και να ελκύει τις ψυχές

είχε ταπεραμέντο

Μια φράση έλεγε συχνά

γεμάτη με χαρά

«πάντα είναι καλύτερη

η δεύτερη φορά»

Έδειχνε κατανόηση,

αγάπη, καλοσύνη

κι όσοι είχαν προβλήματα

κατέφευγαν σε κείνη

Συμπόνια έδειχνε σ’ αυτούς

φερόταν με αβρότητα

για όλους εξαιρετική

ήταν προσωπικότητα

Όταν της ήρθε να γευτεί

του γάμου μαντολάτο

διάλεξε να το μοιραστεί

τον Γιώργο Μανωλάτο

Μαζί του έκανε παιδιά

τέσσερα εν συνόλω

 Σπύρο, Νίκο ,Ουρανιά

αυτοί δεν έχουν ρόλο

Ρόλο παίζ’ η Φιλομήλα

η κόρη τους η άλλη

που απ’ την Αντωνία

άρπαξε τη σκυτάλη

Η Φιλομήλα διάθεση

πάντα είχε καλή

 και όλοι τη θαυμάζανε

και το ‘δειχναν πολύ

Αυτή πάντα αδιάφορη

πέρναγε από μπρος τους

όμως τον καταλάβαινε

αυτό τον θαυμασμό τους

Χόρευε καταπληκτικά

τρέλαινε τους δασκάλους

η κάθε της η κίνηση

ήταν απείρου κάλλους

Τη μουσική την λάτρευε

καλό έπαιζε πιάνο

μα ήταν υπερήφανη

λιγάκι πάρα πάνω

Σε κάποιους που την κοίταζαν

έβλεπε αγωνία

η κάθε της απάντηση

είχε αλαζονεία 

Ο λόγος της ήταν καλός

άνετος με ευφράδεια

μα είχε προς τους άλλους

και αρκετή αυθάδεια

Της σκυταλοδρομίας μας

ο τελευταίος γύρος,

Αμβέρσα τους μετέφερε

ο αδελφός της Σπύρος

Τον Ιωάννη Λαπατά

πήρε για σύντροφό της

και λίγο κακοφάνηκε

αυτό στον αδελφότης

Μ’ αδελφικές προσπάθειες

θα ταξιδέψει πάλι

και έτσι στον τερματισμό

θα φτάσει η σκυτάλη

Η σκυταλοδρομία μας

στον Πειραιά τελειώνει

εκεί η Φιλομήλα μας

παντοτινά στεριώνει

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ