Ο ΓΛΑΡΟΣ
Του ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ
Από τον ΜΠΑΜΠΗ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Τη δίχως ανταπόκριση
αγάπη παρουσιάζει
κι ο Τσέχωφ τ’ άλλα θέματα
μ’ αυτήν επισκιάζει
Η Μάσα θέλει τον Τρεπλιέφ
κι εκείνος δεν την θέλει
και την καρδιά της σκίζουνε
απελπισίας βέλη
Και για να δείξει πως πονά
στα μαύρα είν’ ντυμένη
κι από τα πάντα στη ζωή
είναι απελπισμένη
Ο δάσκαλος την αγαπά
εκείνη τόνε διώχνει
και στην απογοήτευση
επίμονα τον σπρώχνει
Η Αρκαντίνα ηθοποιός
διάσημη ψωνισμένη
του συγγραφέα Τριγκορίν
είναι η ερωμένη
Εκείνου του εγυάλισε
η νεαρή η Νίνα
και τότε εγκατάλειψε
ευθύς την Αρκαντίνα
Τη Νίνα χρόνια αγαπά
ο Τρέπλιεφ Κωνσταντίν
μα του ‘φυγε κάποια στιγμή
μ’ αυτόν τον Τριγκορίν
Παιδί μαζί του έκανε
το ‘χασε σ’ ένα μήνα
κι εκείνος την παράτησε
πήγε στην Αρκαντίνα
Αυτό την αποτέλειωσε
γυρίζει σα χαμένη
παρ’ όλο που ηθοποιός
είναι πετυχημένη
Του επιστάτη Ίλια
γυναίκα η Πωλίνα
γονείς της Μάσα ήτανε
και ζούσανε στην πείνα
Πωλίνα άγριο θηλυκό
τον Ντορν έχει στο μάτι
μα απ’ την πίτα της χαράς
αυτός δεν δίνει κάτι
Το δάσκαλο απ’ τα πολλά
η μοίρα θα το φέρει
η Μάσα αναγκαστικά
να τόνε κάνει ταίρι
Ο Τρέπλιεφ ονειρεύεται
να γίνει συγγραφέας
κι είναι τρελός για μια ματιά
της Νίνας της ωραίας
Η Αρκαντίνα μάνα του
μ’ αυτόν δεν συμφωνεί
το έργο του πεισματικά
διαρκώς το λοιδορεί
Ο Κωνσταντίν της μάνας του
τη φήμη τη ζηλεύει
να γίνει κάποτε γνωστός
ολόψυχα γυρεύει
Τον Τριγκορίν χορτάτο πια
δεν συγκινεί η δόξα
και δείχνει την προτίμηση
στον έρωτα με λόξα
Η Νίνα ονειρεύεται
ηθοποιός να γίνει
γιατί δεν θέλει άλλο πια
στον τόπο της να μείνει
Όσοι είναι ασήμαντοι
για δόξα εκλιπαρούν
κι εκείνοι που την έχουνε
δεν ξέρουν να χαρούν
Της Νίνας η προτίμηση
πέφτει στον Τριγκορίν
και βέλος ζήλειας τρύπησε
το δόλιο Κωνσταντίν
Της Αρκαντίνας αδελφός
θείος του Κωνσταντίν
της φάρμας το αφεντικό
ο άρρωστος Σορίν
Εκεί διαδραματίζονται
του έργου κάποιες πράξεις
και αρκετά μηνύματα
του έργου θα εισπράξεις
Ευτυχισμένος γίνεσαι
ακόμα και φτωχός
άμα στα αισθηματικά
δεν είσαι μοναχός
Κι οι διάσημοι δακρύζουνε
όπως και τα παιδιά
όταν με κάποια συμφορά
βρεθούνε αγκαλιά
Του συγγραφέα το αυτί
μια λέξη άμα πάρει
ευθύς στο λογοτεχνικό
την βάζει το αμπάρι
Όταν στο μέλλον χρειαστεί
αμέσως ξεκλειδώνει
και κάποιο από τα γραφτά
με κείνη πλαισιώνει
Ταίρι την ανασφάλεια
έχει ο καλλιτέχνης
και ειδικά ο νεαρός
που ‘ναι ερασιτέχνης
Στου Κωνσταντίν θεατρικό
η Νίνα πρωτοπαίζει
κι η Αρκαντίνα άπονα
το γιο της περιπαίζει
Διαρκώς αλληλοβρίζονται
ο Κωνσταντίν κι η μάνα
στο τέλος καταλήγουνε
σε αγκαλιές και κλάμα
Γλάρο σκοτώνει ο Κωνσταντίν
στην Νίνα τόνε πάει
της λέει άλλη μια φορά
ότι την αγαπάει
Εκείνη όμως όνειρα
κάνει για να πετάξει
και τη χαρά μες την καρδιά
του Τριγκορίν θα στάξει
Ο νέος ο ηθοποιός
Θέατρο για να παίξει,
στη δόξα πλάι να βρεθεί,
τα πάντα θα τ’ αντέξει
Στίχους απ’ το βιβλίο του
η Νίνα του διαβάζει
και η καρδιά του Τριγκορίν
νεανικά σπαράζει
Η ζωή μου του διαβάζει
είναι μόνο δική σου
και όταν θέλεις γύρισε
και πάρτηνε μαζί σου
Τότε πρωτοαισθάνθηκε
η Νίνα το φιλί του
η δόξα την ετύφλωσε
και έφυγε μαζί του
Από τη φάρμα φεύγουνε
όλοι και παν στην πόλη
τον Κωνσταντίν τον κτύπησε
της μοναξιάς το βόλι
Ο
Κωνσταντίν συγγραφικά
πήγε πολύ ωραία
μα πάντα ονειρεύεται
τη Νίνα για παρέα
Μετά δυό χρόνια γύρισαν
όλοι ξανά στο κτήμα
και έγινε ο Κωνσταντίν
του εαυτού του θύμα
Η Νίνα του ‘πε δεν μπορεί
κοντά του για να μείνει
στη δόξα της ηθοποιού
αυτή θα επιμείνει
Τ’ ακόντιο της μοναξιάς
τον Κωνσταντίν τρυπάει
αυτοπυροβολήθηκε
και η ζωή του πάει
Από της Νίνας το φευγιό
δεν άντεξε το βάρος
και έπεσε στο έδαφος
σαν σκοτωμένος γλάρος
ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου