ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ

ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ

Ζούσε με τη μανούλα του

σε φτωχογειτονιά

και του Αντώνη η ψυχή

γέμιζε παγωνιά

Από πατέρα ορφανός

έπρεπε να σπουδάσει

τη μάνα την ταλαίπωρη

λίγο να ξεκουράσει

Παραδουλεύτρα ήτανε

η μάνα του Αντώνη

και δούλευε ολημερίς

γνώσεις να τον φορτώνει

Δεν ήθελε η δύσμοιρη

τίποτα να του λείψει

μ’ επιτυχία ήλπιζε

πως θα την ανταμείψει

Κάποια στιγμή αρρώστησε

και φάρμακα ζητούσε

όμως αυτά χωρίς λεφτά

να πάρει δεν μπορούσε

Τελείωσαν τα χρήματα

που είχε η μαμά του

και πούλησε πάρα πολλά

από τα πράγματά του

Τα ξόδεψε όμως κι αυτά

και φάρμακα δεν έχει

η παιδική του η ψυχή

αυτό δεν το αντέχει

Πάει στο φαρμακοποιό

φάρμακα να ζητήσει

μα, ανικανοποίητο

αυτός θα τον αφήσει

Τη μάνα όμως το παιδί

έπρεπε να γιατρέψει

γι αυτό και αναγκάστηκε

τα φάρμακα να κλέψει

Τον είδε και τον έπιασε

ο φαρμακοποιός

«Ντροπή σου του ‘πε ,τώρα πια

είσαι κακοποιός»

Κάποιος που είχε ανθρωπιά

έτυχε να περνάει

πληρώνει για τα φάρμακα

και σπίτι τον γυρνάει

Χίλια του είπε ‘φχαριστώ

κλαίγοντας ο Αντώνης

με τόνους υποχρέωσης

την πλάτη μου φορτώνεις

Τη μάνα του το φάρμακο

σιγά –σιγά γιατρεύει

και ο Αντώνης στο σχολειό

όλο και προοδεύει

Τον ευεργέτη έχασε

οι δρόμοι τους χωρίσαν

σε μέρη διαφορετικά

οι δυο τους κατοικήσαν

Έφυγε απ’ τη γειτονά

αλλού πήγε να μείνει

και μέγας επιστήμονας

κατόρθωσε να γίνει

Πτυχίο της ιατρικής

κατάφερε να πάρει

και το ‘δειχνε στη μάνα του,

την γέμισε καμάρι

Διορίστηκε αρχίατρος

σ’ ένα νοσοκομείο

και ήταν σαν να κέρδισε

το πρώτο το λαχείο

Επείγον περιστατικό

του φέρανε μια μέρα

κι αμέσως του ‘ρθε στο μυαλό

η λατρευτή μητέρα

Οταν αρρώστησε πολύ

και φάρμακα ζητούσε

και κείνος για χατίρι της

τότε παρανομούσε

Μπροστά του ήταν ασθενής

αυτός που ‘χε πληρώσει

τα φάρμακα που έκλεψε

για να τόνε γλυτώσει

Πέρασαν χρόνια αρκετά

περίπου τα τριάντα

κι αυτή του την ενέργεια

θα την θυμάται πάντα

Έφτασε πλέον η στιγμή

να τόνε ξεπληρώσει

τη χάρη που του έκανε

να την ανταποδώσει

Όταν ολοκληρώθηκε

όλη η θεραπεία

αμέσως παρουσιάστηκε

αυτή η ευκαιρία

Βγάλανε το λογαριασμό

απ’ το νοσοκομείο

ένα υπέρογκο ποσό

να δώσει στο ταμείο

Όμως ο ασθενής λεφτά

δεν έχει να πληρώσει

και τρόπο ψάχνει για να βρει

το πώς θα ξεχρεώσει

Τότε ένα σημείωμα

ήρθε απ’ το ταμείο

πως δε χρωστάει τίποτα

πια στο νοσοκομείο

«Τριάντα χρόνια πιο παλιά

τα έχεις ξεχρεώσει

όταν στη μάνα του γιατρού

βοήθεια είχες δώσει»

ΚΑΛΟ ΣΕ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΟΥ

ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ

KAI ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΑΜΑΡΥΝΘΟΣ