ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ

Κάποτε στις προθήκες τους

ζητούσαν υπαλλήλους

όλα τα καταστήματα

το ξέρω από φίλους

Τώρα τα καταστήματα

ψάχνουνε για πελάτες

και όλα παν για κλείσιμο

άμα δεν έχουν πλάτες

Η πελατεία χάθηκε

στις πολυεθνικές

που μας πουλάνε φούμαρα

με χίλιες τεχνικές

Πάει να βρει την προσφορά

το στοκ έχει τελειώσει

μα μιας και πήγε μέχρ’ εκεί

για άλλο θα πληρώσει

Και τα μικρά τα μαγαζιά

που τίμια δουλεύουν

καλά- καλά τα έξοδα

νομίζω δεν μαζεύουν

Και κλείνουνε απανωτά

το ‘να μετά το άλλο

κι όλοι θα προσκυνήσουμε

το ένα το μεγάλο

Μα σαν θα μείνει μόνο του

θ’ ανέβουν οι τιμές του

αφού θα εξαφανιστούν

οι ανταγωνιστές του

Όταν χορεύει μόνο του

θα ‘χει όλο το χώρο

να κάνει τα παιχνίδια του

να μην πληρώνει φόρο

Δουλεύουν οι υπάλληλοι

τρεις ώρες ο καθένας

και να μιλήσει δεν μπορεί

από αυτούς κανένας

Όποιος τολμήσει κάτι τι

τον τρώει η μαρμάγκα

κουβέντα δε σηκώνουνε

από κανένα μάγκα

Κάτω απ’ τη φτώχεια βρίσκονται

επτά εκατομμύρια

όλοι των πολυεθνικών

είμαστε υποχείρια 

Κι αυτοί που μίζες πήρανε

σταυρό θα κουβαλάνε

γιατί από τις τύψεις τους

βάσανα θα τραβάνε

Το έγκλημα οργάνωσαν

δεν ξέρω την πηγή τους

μα θα μαυρίσει κάποτε

σίγουρα η ψυχή τους

Η απληστία τους αυτή

με άγχος τους γεμίζει

και μια μαυρίλα στην ψυχή

για πάντα τους χαρίζει

Ζητάνε πάντα πιο πολλά

κι είναι δυστυχισμένοι

κι απ’ το λαό μας πάντοτε

θα ‘ναι αφορισμένοι

ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΑΜΑΡΥΝΘΟΣ